Przejdź do głównej zawartości

Workbench Saiku

Workbench — Query Editor w górnej nawigacji — to ekran, na którym lądujesz, klikając Open in Saiku na kostce na stronie Analyze. Wszystko, co robisz, żeby wyciągnąć liczby z kostki, dzieje się tutaj.

Trzy obszary: kostka i jej pola po lewej, półki, na które upuszczasz pola, na środku, i wynik pod spodem. Ta strona przechodzi każdy z nich, żeby reszta tej dokumentacji miała sens.

Lewy panel

Wybierak kostki. Rozwijana lista na górze, wymieniająca każdą kostkę, do której Twoje konto sięga. Wybierz jedną, a panel poniżej się wypełni. Przycisk odświeżania obok czyta katalog na nowo — wart kliknięcia, jeśli ktoś właśnie opublikował kostkę, a Ty jej jeszcze nie widzisz.

Miary najpierw. To liczby, które kostka umie agregować — sumy sprzedaży, liczności, średnie. Są pogrupowane wedle grupy miar, a ewentualne miary obliczane siedzą we własnej grupie poniżej.

Wymiary niżej. Każdy wymiar otwiera się na swoje hierarchie, a każda hierarchia na swoje poziomy. Wymiar daty czyta się zwykle Time › Year › Quarter › Month › Day; używasz tych poziomów, których chcesz, a resztę ignorujesz.

Półki

Cztery cele upuszczania, jeden pod drugim:

MEASURES. Liczby, których chcesz. Przeciągnij tu miarę.

COLUMNS. To, co biegnie wzdłuż góry wyniku. Upuść poziom wymiaru, żeby dostać jedną kolumnę na członka.

ROWS. Ta sama idea, pionowo — i miejsce, w które większość analiz kładzie to, wedle czego kroi.

FILTER. Wymiary, które zawężają zapytanie, nie pokazując się w wyniku. „Tylko 2026” należy tutaj: upuść poziom Year, a potem wybierz lata.

Przeciągaj z lewego panelu na półkę. Poziomy lądują wewnątrz żetonu hierarchii, więc Product Family przybywa pod żetonem Products — to właśnie to grupowanie pozwala drążyć bez ponownego przeciągania. × na żetonie go usuwa.

Nie ma kroku zatwierdzania. Auto-uruchamianie jest domyślnie włączone, więc wynik pojawia się w chwili, gdy półki zaczynają mieć razem sens. Jeśli wolisz złożyć skomplikowany pivot, zanim wydasz zapytanie, wyłącz auto-uruchamianie w rozwijanym menu Run i steruj ręcznie.

Pasek narzędzi

Od lewej do prawej:

File — New, Open, Save, Save as. Ikona zapisu nosi kropkę, gdy są niezapisane zmiany.

Undo / Redo — pełna historia Twoich edycji zapytania, nie tylko ostatnia.

Run, z rozwijanym menu obok, mieszczącym cztery przełączniki, które zmieniają to, co zapytanie faktycznie robi:

  • Auto-run — odpytuj ponownie przy każdej zmianie. Domyślnie włączone.
  • Non-empty — ukryj wiersze i kolumny, w których każda miara jest pusta. Zwykle tego chcesz; wyłącz, gdy to właśnie brak danych jest odkryciem.
  • Visual totals — spraw, by wiersze rodziców sumowały tylko dzieci pozostałe po filtrowaniu, a nie całą kostkę. Sięgaj po to, ilekroć sumy przefiltrowanego pivota wyglądają niemożliwie duże.
  • Async — puszczaj długie zapytania w tle, żeby UI pozostał responsywny.

Swap axes — zamień Rows i Columns jednym kliknięciem.

Zapytaj AI — zadaj pytanie po ludzku i pozwól Saiku zbudować zapytanie. Zobacz Zapytaj AI.

Tools — MDX…, Drill through…, Drill across…, Report titles… i pełny ekran. Okno MDX pokazuje zapytanie wygenerowane przez Saiku i pozwala je poprawić ręcznie; zobacz MDX i eksport.

Export — XLS, CSV, PDF i e-mail (gdy Twój serwer ma skonfigurowaną pocztę).

Oglądanie wyniku

Pod półkami rząd przycisków widoku:

  • Grid — tabela przestawna. Sumy na brzegach, a kliknięcie wartości rodzica drąży w jego dzieci.
  • Chart — ten sam wynik narysowany. Zobacz Wykresy.
  • More — trzy kompaktowe widoki: Stats, Sparkline i Sparkbar, na wypadek, gdy chcesz kształt, a nie precyzję.

Linia statusu pod wynikiem podaje czas wykonania i kształt wyniku — 3 rows × 2 cols. To najszybszy sposób, by zauważyć, że zapytanie zwróciło dużo więcej albo dużo mniej, niż zamierzałeś.

Zakładki

Pasek na górze prowadzi wiele zapytań naraz, każde niezależne i wobec dowolnej kostki. Otwórz drugą zakładkę, żeby zbudować porównanie bez naruszania analizy, którą już masz.

Zapisywanie i udostępnianie

Save utrwala bieżący stan — kostkę, rozmieszczenie pól, filtry, sortowania, widok, w którym byłeś, tytuł. Ponowne otwarcie oddaje Ci dokładnie to, co zostawiłeś.

Jest też lżejsza opcja: całe zapytanie żyje w URL-u. Skopiuj pasek adresu i wyślij, a kolega otworzy to samo zapytanie bez niczego zapisanego i niczego udostępnionego z wyprzedzeniem. Zapisuj, gdy chcesz, żeby przetrwało i dało się znaleźć; wysyłaj link, gdy chcesz tylko, by ktoś zerknął na tę jedną rzecz.

Dokąd dalej