Schemy
Schemy to katalog i drzwi wejściowe do tworzenia. Każda schema skupia jedną albo więcej kostek z ich wymiarami, miarami i joinami — a kostka to to, co ludzie i agenci faktycznie odpytują.
Strona ma dwie połowy. Góra oferuje sposoby na rozpoczęcie czegoś nowego; dół listuje to, co już masz.
Rozpoczynanie nowej schemy
Nowa schema otwiera wizualną kanwę: wybierz hurtownię, upuść na nią tabele, zdefiniuj wymiary i miary, zapisz. Bez AI w pętli — to dla tych, którzy wiedzą, jakiego kształtu chcą. Zobacz Projektant schem.
Naszkicuj z AI bierze źródło danych i jedno zdanie — „miesięczna sprzedaż wedle kategorii produktu i regionu” — i oddaje kompletną propozycję kostki, którą możesz edytować przed zapisem.
Użyj szablonu mieszka stronę dalej, na Źródłach danych, bo szablon prowizjonuje tabele do konkretnej hurtowni.
Możesz też wgrać XML Mondriana, który już masz. Każdy zapis, którąkolwiek drogą przyszedł, staje się nową wersją pod przestrzenią roboczą, którą wybrałeś.
Katalog
Tabela listuje każdą zapisaną schemę z jej bazą danych, liczbą kostek, czasem ostatniej aktualizacji i wersją. Filtruj po bazie zawęża ją, gdy interesują Cię tylko kostki jednej hurtowni, a każdy nagłówek kolumny sortuje.
Zapisane lokalnie szkice też się tu pojawiają — niedokończona kanwa, której jeszcze nie zatwierdziłeś, trzymana w Twojej przeglądarce, a nie na naszych serwerach. Są oznaczone jako szkice i widzisz je tylko Ty.
Otwórz wczytuje schemę z powrotem na kanwę z już wybraną hurtownią, więc zmiana jest o jedno kliknięcie od miejsca, w którym skończyłeś. Zapis stamtąd tworzy kolejną wersję; poprzednia nigdy nie jest nadpisywana.
Menu wiersza
Menu ⋯ przy każdym wierszu to miejsce rzadszych akcji:
- Zobacz historię wersji — każda zapisana wersja, najnowsza najpierw, z tym, kiedy powstała, jak (wgrana, naszkicowana, szablon), ile kostek trzymała, i drogą powrotną na kanwę dla każdej z nich. Jest też kolumna Kto, ale na razie zostaje pusta — przypisanie autorstwa czeka na kontrolę dostępu opartą o role.
- Zmień nazwę — zmień etykietę, nie ruszając definicji.
- Zduplikuj — rozwidl schemę, żeby móc eksperymentować bez ryzyka dla wersji, którą ludzie odpytują.
- Pobierz jako XML Mondriana / YAML Mondriana / JSON kanwy — trzy widoki tej samej definicji. XML to to, co ładuje silnik; YAML to przyjaźniejsza forma do przeglądu w pull requeście; JSON kanwy odtwarza wizualny układ.
- Usuń — skasuj ją. Nie ma cofnięcia, a workbooki wskazujące na jej kostki przestaną się rozwiązywać, więc najpierw pobierz, jeśli jest choć cień szansy, że będziesz jej chciał z powrotem.
Jak wygląda XML schemy
Nie powinieneś musieć tego często czytać — kanwa i szkic AI piszą to za Ciebie — ale minimalna kostka jest na tyle mała, że zmieści się w głowie:
<Schema name="sales"> <Cube name="Sales"> <Table name="fact_sales"/> <Dimension name="Date" foreignKey="date_id"> <Hierarchy hasAll="true" primaryKey="date_id"> <Table name="dim_date"/> <Level name="Year" column="year" type="Numeric"/> <Level name="Quarter" column="quarter" type="Numeric"/> <Level name="Month" column="month" type="Numeric"/> </Hierarchy> </Dimension> <Measure name="Revenue" column="revenue" aggregator="sum"/> <Measure name="Orders" column="order_id" aggregator="count"/> </Cube></Schema>Pełna referencja — każdy element, każdy atrybut i wzorce, które naprawdę się pojawiają — jest w Schemach Mondriana.
Powiązane
- Projektant schem — kanwa i przepływ szkicowania z AI w szczegółach.
- Biblioteka kostek — zacznij od działającej kostki zamiast od pustej.
- Analyze — otwórz zapisaną kostkę i odpytaj ją.
- Źródła danych — każda schema wskazuje na jedno.